De heerlijkheid vanaf 1765
In 1765 kwam Mierlo via familieoverdracht bij Jean Louis Carolus de Heusch en Ida Francisca van Scherpenzeel. Het echtpaar bleef in Eigenbilzen wonen. Het kasteel van Mierlo werd verpacht en verloor daarmee verder zijn functie als vaste residentie van de lokale heer.
In de latere familienaam Van Scherpenzeel Heusch bleven herinnering, bezittingen en titel verbonden met Mierlo. Tegen die tijd veranderde echter de politieke betekenis van het heerlijk stelsel ingrijpend.
Titel zonder oude bestuursmacht
Na de afschaffing van de heerlijke bestuursstructuren aan het einde van de achttiende eeuw bleven nazaten hun titel voeren en behielden zij particuliere goederen en enkele resterende rechten. De laatste vrouwe van Mierlo, Leopoldina Louisa van Scherpenzeel Heusch, overleed in 1920. Dat betekent niet dat zij tot 1920 dezelfde publieke bestuursmacht bezat als een middeleeuwse heer; die was al lang verdwenen.
