In een natte laagte
Het voormalige kasteelterrein ligt aan de rand van de bebouwde kom van Mierlo, in de omgeving van de Kasteelweg, Trimpert en Heer de Heuschweg. Het complex werd niet op het hoogste punt gebouwd, maar in een natte dalvormige laagte.
Geologisch onderzoek laat zien dat vooral het oostelijke deel een venige ondergrond kende en dat kwelwater een rol speelde. De Kasteelse Loop zorgde voor aan- en afvoer van water naar het grachtenstelsel. Het bestaande natte landschap werd zo onderdeel van de verdediging en inrichting van het kasteel.
Een landschap dat later veranderde
De grachten bleven eeuwenlang als laagten herkenbaar. Tijdens de ruilverkaveling in de jaren zestig werden delen geëgaliseerd en opgevuld. Tegenwoordig bestaat het terrein grotendeels uit licht glooiend grasland, maar de archeologische ondergrond bewaart nog steeds de structuur van het verdwenen complex.
