Water als verdediging en structuur
Grachten vormden een essentieel onderdeel van Kasteel Mierlo. Tijdens het proefsleuvenonderzoek van 2016 werden in vrijwel iedere werkput humeuze vullingen gevonden die met oude kasteelgrachten in verband konden worden gebracht. Aan de noord-, oost- en zuidzijde werd de buitenbegrenzing van het omgrachte complex vastgesteld.
Ook de globale ligging van de westelijke gracht is op basis van eerder boor- en geofysisch onderzoek te reconstrueren. Het waterstelsel sloot aan bij de lage, natte ligging van het terrein en de Kasteelse Loop.
Verdwenen uit het zicht
Na de sloop van het kasteel bleven de grachten nog lange tijd als laagten en natte zones herkenbaar. In de twintigste eeuw werden ze verder verland en tijdens de ruilverkaveling grotendeels geëgaliseerd of gevuld. Onder het maaiveld zijn de grachtvullingen echter belangrijke archeologische bronnen gebleven.
